نصر با واسطه از هرثمه بن سلیم نقل می کند که در جنگ در رکاب امام علی علیه السلام بودیم. وقتی به سرزمین کربلا رسید، با ما نماز را به جماعت گزارد. پس از نماز قدر از خاک کربلا برداشت و بوسید سپس گفت :«واهایا تربةلیحشرن منک قوم یدخلون الجنه بغیر حساب» یعنی: حسرت بر تو ای خاک!گروهی بر روی تو گرد میآیند که بی حساب و کتاب به بهشت در می آیند.

چون هرثمه از صفین نزد همسرش جرداءبنت سمیر بازگشت، به او که از دوستداران امام علی علیه السلام بود ،گفت: «نمی خواهی خبر شگفت آوری از ابوالحسن برایت بگویم؟ به وادی کربلا که رسیدیم چنین ماجرایی از امام علیه السلام دیدم . آیا اواز غیب سخن میگوید؟!» همسرش گفت:« مرا به حال خود رها کن! امیر مؤمنان جز بر حق ، سخنی بر زبان جاری نمی کند.» هرثمه می گوید: سر انجام عبیدا...بن زیاد (علیه العنه) سپاهی به سوی حسین بن علی علیه السلام گسیل کرد و من در میان سپاه بودم . چون به حسین (علیه السلام) و یارانش رسیدیم آن سرزمین را شناختم و رفتار و گفتار امام علی علیه السلام به یادم آمد. بر اسب خود سوار شدم و نزد حسین علیه السلام رفتم

امیدوارم که خداوند عاقبت همه ما را ختم به خیر کند و ما را لحظه ای از ولایت ائمه اطهار جدا نکند . افتخار ما همین بس که هر چه خداوند فرستاد و حجت خودقرار داد ما پذیرفتیم و انشاءالله عامل دین مبین اسلام باشیم. خداوند این توفیق را به ما بدهد که به دنبال حق باشیم وتعصب را کنار بگذاریم.

یا علی